günlerden birgün Köylerden birinde, adamın eşşeği kuyunun birine düşmüş

hayvancık saatlerce acı içinde kıvranmış, bağırmış

Sesini duyan sahibi gelip bakmışki vaziyeti kötü

Zavallı eşşeği kuyunun dibinde
melul mahzun bakınıyor

Üstelik yaralanmış karşılaştığı bu durumda kendini eşşeği kadar zavallı hiseden adamcağız köylüleri yardıma cağırmış

Ne yapsak
ne etsek nasıl cıkarsak soruları havada kalmış ve kurtarmak için çalışmaya değmeyeceği ve tek çarenin kuyunun toprakla örtülmesi olduğu, kararına varmışlar

Ellerine aldıkları küreklerle etraftan kuyunun içine toprak atmaya başlamışlar

Diri diri gömülen zavallı hayvan, üzerine gelen toprakları her seferinde silkinerek dibe dökmüş

Ayaklarının altına aldığı toprak sayesinde her an biraz daha yükselmeye başlamış ve sonunda yukarıya çıkmış

Köylüler
ağzı açık bakakalmışlar

Hayat bazen bizimde üzerimize kapanır

Toz toprakla örtmeye çalışanlar çok olur

Bunlarla baş etmenin tek yolu, yakınıp sızlanmak değil, düşünüp silkinmek ve kurtulmak aydınlığa adım atmaktır KÖR KUYUDA olsak bile
ALINTI